گل ناز موسوي - نقد انيميشن fallen art

در اين انيميشن بيشتر از رنگ هاي سرد و مشابه استفاده شده بود و رنگ هاي مكمل كمتر ديده ميشد و اغلب از رنگ هاي مبهم وخاكي تركيب با خاكستري استفاده كرده بود .

خشونت را به شكل واضحي به تصوير كشيده بود و خطوط عمودي مورب هركدام به ترتيب قدرت و استحكام و تنش را نشان مي دادند.

بي كلام بود ن انيميشن نيز حاكي از نشانه شناسي است كه در آن حركات افراد را ميتوان بعنوان نشانه درنظر گرفت زيرا براي ارتباط با يكديگر از نشانه استفاده ميكردند.(دال و مدلول اختياري)

تكنيك پرسپكتيو و نمايش سه بعدي هم باعث شد تا انيميشن به واقعيت نزديك تر باشد.

درجايي ديگر بعنوان مثال رديف صندلي ها يك شكل با فاصله ي يكسان بيانگر ريتم خاصي بود.

علاوه بر اين از تكنيك هاي تغيير وضوح،تغيير اندازه و تغيير رنگ وتيرگي و تضاد و تعادل هم استفاده شده بود.

تصویر 2...